"Hoe kunnen publieke organisaties de interactie met burgers zodanig vormgeven dat er een omslag gerealiseerd kan worden van een afhakende en wantrouwende burger naar een betrokken
en vertrouwende burger?"
De toon is gezet. Met dank aan de stelling van de Nationale Denktank.
Een multidisciplinair team van ongeveer twintig veelbelovende masterstudenten, pas afgestudeerden en promovendi. Deze DenkTank werkt gedurende drie maanden aan creatieve en innovatieve oplossingen voor een maatschappelijk probleem. De DenkTank ontwikkelt concrete, innovatieve voorstellen die daadwerkelijk kunnen worden ingevoerd; deze worden gepresenteerd in een rapport . Met bijbehorende krant.
De samenvatting geeft een overzicht van een interessant rapport dat zich vooral richt op de overheid, pensioenen, politie, rechtspraak en het vertrouwen dat er meer en meer lijkt te ontbreken. Een huiveringwekkend oordeel wat vooral met communicatie te maken lijkt te hebben.
Op pagina 7 van het (pdf) rapport lees ik:
Zelf Vertrouwen
In alle casussen constateert de Nationale DenkTank dat de communicatie tussen publieke organisaties en burgers op dit moment nog te eenzijdig is. Van daadwerkelijke interactie is nauwelijks
sprake. De relatie tussen burgers en publieke organisaties blijft daarmee een relatie van tweevoudig eenrichtingsverkeer, in plaats van tweerichtingsverkeer met interactie. Om de interactie
tussen publieke organisaties en burgers zodanig vorm te geven dat een versterkte vertrouwensrelatie ontstaat, is het belangrijk dat publieke organisaties in de communicatie de rol van zowel zender als ontvanger op zich nemen. Datgene dat zij ontvangen uit de samenleving moeten ze écht serieus nemen en een plek geven in de organisatie. Daarom moeten publieke organisaties ervoor zorgen dat zowel de structuur als de cultuur van de organisatie zich ervoor lenen om te functioneren op basis van vertrouwen.
Vertrouwensrelaties tussen medewerkers van publieke organisaties en burgers kunnen moeilijk ontstaan wanneer medewerkers zelf niet vertrouwd worden of elkaar zelf niet vertrouwen. Bovendien moeten zij meer op burgers durven te gaan vertrouwen.
Wat bij mij raakt is het tweevoudig eenrichtingsverkeer. Twee keer zenden zegt niets over de ontvangst en zeker niet over de reactie. De toon is misschien gezet, maar de inhoud liegt er ook niet om.
Een rapport om nog eens op terug te komen. Of in ieder geval om op de leeslijst op te nemen. Ook de andere rapporten op deze pagina zijn de moeite waard.
Met dank aan Petra de Boevere voor de tip
