
Het mysterie vrouw blijft aantrekkelijk genoeg om er over te blijven schrijven of te filmen. Net zoals het mysterie man, of de combinatie van hen beiden stof tot praat geeft.
Paco Underhill benadert vrouwen in zijn laatste boek vanuit een marketingperspectief. Wat vrouwen willen: de groeiende invloed van vrouwen in de wereldeconomie.
Vooral de inleiding is boeiend. De rest een aardige uitwerking die soms doet lachen, soms de wenkbrauwen doet reizen en soms het accent erg Amerikaans richt.
Het is niet zo ingewikkeld wat vrouwen willen. En grappig genoeg klopt het lijstje gevoelsmatig aardig. Vanuit marketingperspectief en wanneer-krijg-ik-ze-aan-het-kopen-en-wanneer-ook-zeker-niet-perspectief zie ik een prachtig lijstje voorbij komen.
Een aspect van de economische kracht van vrouwen zit niet in het actieve (werk)inkomen maar ook in het passieve inkomen. Erfenis, emolumenten, medebeheer met echtgenoot. Maar vrouwen gaan voor een groot gedeelte ook over het gezinsuitgavenpatroon.
Wat vinden vrouwen wezenlijk van belang. Waarmee kun je de toets van vrouwvriendelijke verblijfsomgeving doorstaan?
- Hygiëne
- Zeggenschap
- Veiligheid
- Wellevendheid
Vrouwen willen en waarderen (en eisen) hygiëne. Dat het er netjes uitziet, dat het schoon 'voelt' (en is) en vrouwen dat in hun maatstaf meenemen.
Met zeggenschap wordt bedoeld dat je zelf nog iets kunt, mag, of wilt met standaardinstellingen. Dat bijvoorbeeld stoelen verschuifbaar zijn, verplaatsbaar naar situatie, niet vastgeketend uit angst voor wangedrag.
Veiligheid is een belangrijk item. Vrouwen zijn bewust van hun persoonlijke veiligheid op een manier die de meeste mannen niet echt kunnen bevatten. Vrouwen kunnen zich kwetsbaar voelen: lege parkeergarages, een kapotte lamp, een lange lege gang. Noem maar op.
Wellevendheid gaat niet over beleefdheid, maar over meedenken met zaken rondom gewicht en spierkracht. 'Als ik deze tv koop, hoe krijg ik 'm dan ooit in de auto?'
Waarbij ik vooral stil bleef staan is het begrip hygiëne. Wanneer je iemand vraagt waarom hij (maar vooral zij) niet uit de bibliotheek leent, is het antwoord ook vaak dat boeken vaak vies worden gevonden. Dat is lang niet altijd zo, maar dat is wel hoe het ervaren wordt.
De kruimels van een vorige lener, een pikkerige kaft.
Hoe zouden we scoren wanneer we dit onze leners eens op de vrouw af zouden vragen?